Uprawa warzyw bez chemii

Warzywa to szczególna grupa roślin, którą uprawia się przede wszystkim dla jadalnych plonów. Stosowanie ekologicznych rozwiązań jest więc ważniejsze niż w przypadku zieleni ozdobnej. Oprócz tego duże znaczenie ma także właściwe zaplanowanie i przygotowanie warzywnika.

Pozyskiwanie warzyw z własnej uprawy to nie tylko hobby, które daje wiele satysfakcji. To sposób na pozyskanie zdrowej i nieskażonej chemią żywności. Warto pamiętać, że wiele gatunków warzyw (w szczególności te wytwarzające jadalne zielone części – np.: sałata) wykazuje dużą tendencję do akumulowania szkodliwych związków. Jest to związane z zanieczyszczeniem powietrza (w uprzemysłowionych rejonach) oraz intensywną chemiczną ochroną roślin. W przydomowych ogródku natomiast można postawić mniejszy, ale znacznie zdrowszy plon. Rośliny warto chronić naturalnymi sposobami. Pierwszym krokiem jest rozsądne zaplanowanie warzywniaka.

Warzywniak – zakładanie krok po kroku

Warzywniak zaleca się zakładać w miejscu słonecznym i jednocześnie osłoniętym od silnych wiatrów. To zapewni wysoki, dobrze wybarwiony plon i przy okazji zminimalizuje ryzyko wystąpienia chorób grzybowych. W ogrodzie takie stanowiska często usytuowane są od strony południowo-zachodniej. Co kilka – kilkanaście lat warzywniak powinno się przenosić w inne miejsce. Pierwszym istotnym zabiegiem przy zakładaniu jest pomiar pH gleby. Jeśli odczyn jest zbyt kwaśny, powinno się zastosować nawozy wapniowe (kreda, mączka wapienna). Do odkwaszania podłoża nadaje się także popiół drzewny. Przy prawidłowym odczynie podłoże zaleca się wzbogacić nawozem organicznym (np.: obornikiem lub kompostem). Stosuje się go w dawce około 3-4kg m² . Po rozrzuceniu powinno się go przekopać i wymieszać z podłożem. Wiosną warzywniak dzieli się na poletka i sieje/sadzi warzywa. Warto przy tym zwrócić uwagę na dobre i złe sąsiedztwo roślin. Istotne jest także zmianowanie. Trzeba unikać uprawy po sobie warzyw należących do tej samej rodziny (np.: kapustne) lub o podobnym systemie korzeniowym (np.: marchew i buraki). Raz na 2-3 lata dane poletko powinno „odpocząć” (sieje się w nim rośliny na nawóz zielony lub gatunki fitosanitarne). W warzywniaku nie można pozostawiać pustych miejsc, gdyż zostanie szybko zachwaszczony. Dlatego rośliny uprawia się w cyklu przedplon (wczesna wiosna), plon główny oraz poplon (głównie późne lato i jesień). Dobre zagospodarowanie warzywnika minimalizuje ryzyko wystąpienia chorób i szkodników.

Ochrona roślin – z chemią czy bez?

Warzywniak prowadzony na potrzeby własne z powodzeniem może obyć się bez chemicznych środków ochrony roślin a nawet bez nawozów mineralnych. Każdy z niezbędnych wydawałoby się „produktów” można zastąpić naturalnym środkiem. Warzywa już w początkowej fazie wzrostu warto wzmocnić ekologicznymi preparatami (np.: Zielonym Mineralem). Zabieg można powtarzać aż do zbiorów, gdyż środek nie wymaga przejścia okresu karencji. Profilaktycznie i doraźnie stosuje się wywary i gnojówki z roślin. Są całkowicie nieszkodliwe dla roślin i zdrowia człowieka. Dobroczynnymi gatunkami przydatnymi do produkcji preparatów jest wrotycz, pokrzywa, mniszek, skrzyp, cebula i czosnek. Wykorzystuje się je do walki z chorobami grzybowymi i powszechnymi szkodnikami (mszyce, przędziorek). W warzywniaku dodatkowo dużym problemem mogą być gąsienice i ślimaki. Pierwszego szkodnika można zlikwidować z użyciem wywaru z liści pomidora, drugiego poprzez wysypywanie ścieżek z mączki bazaltowej. Więcej o gnojówkach i innych formach ekologicznych preparatów pisaliśmy tutaj.

Szkodniki w pewnym stopniu odstrasza się uprawiając czosnek i zioła – wybiórczo w różnych częściach warzywniaka. W pobliżu warzywniaka warto założyć rabatę z nasturcji. To roślina pułapka na mszyce. Żarłoczne owady zgromadzą się na tej roślinie jednorocznej, dzięki czemu łatwiej będzie można je zlikwidować.

Czy podobał Ci się ten artykuł?

Dziekujemy za oddanie głosu!